เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 ก็แค่ของเล่นชิ้นหนึ่งเท่านั้น
"ศาสตราจารย์เฉิน? ศาสตราจารย์เฉินจริง ๆ หรือ? บอกศาสตราจารย์เฉินทีว่าให้รอสักครู่! ฉันจะไปเดี๋ยวนี้! จะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย!"
ความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งพาดผ่านใบหน้าของอาบูฮวา เมฆหมอกหม่นหมองเมื่อครู่พลันสลายหายไปจนหมดสิ้น ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น!
จากนั้นก็ไม่รอช้า รีบวิ่งเหยาะ ๆ ลงไปชั้นล่างทันที!
ในที่สุดก็วิ่งมาจนหอบแฮ่กต่อหน้าเฉินหยาง
"ศาสตราจารย์เฉิน ขออภัยด้วยครับที่ทำให้ท่านต้องรอนาน"
"ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แค่อยากจะบอกคุณว่า เมื่อกี้ผมเพิ่งคิดวิธีผลิตปืนใหญ่พัลส์แม่เหล็กไฟฟ้าออก ช่วงนี้น่าจะพอส่งมอบให้พวกคุณได้สักสองสามเครื่อง ยิงดาวเทียมอาจจะยังทำไม่ได้ แต่ถ้าสอยเครื่องบินสักลำสองลำ คงไม่มีปัญหา" เฉินหยางเอ่ยเรียบ ๆ