เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110 นายมาเพื่อแย่งชามข้าวฉันเหรอ
"ศาสตราจารย์เฉิน ยังคงเลือดร้อนสมเป็นคนหนุ่มจริงๆ! มีกระดูกสันหลัง! มีเลือดนักสู้! นี่สิถึงจะเป็นยอดชายแห่งประเทศมังกรของพวกเรา!" รัฐมนตรีซุนมองเฉินหยางแล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะพลางเอ่ยชม
ก่อนหน้านี้ยังรู้สึกว่าเฉินหยางดูสุขุมเกินวัย ขาดความเลือดร้อนแบบคนหนุ่มไปบ้าง!
ตอนนี้ดูเหมือนว่าตนจะคิดผิดไปถนัด!
"แต่ว่า ตอนนี้พวกเรายังต้องพึ่งพาจมูกคนอื่นหายใจอยู่ จะเอาแต่สะใจชั่วครั้งชั่วคราวไม่ได้ ถ้ามีวันไหนที่เทคโนโลยีเครื่องลิโธกราฟีกับชิปของพวกเราได้รับการแก้ไขอย่างเบ็ดเสร็จละก็ ผมจะชี้หน้าด่าไอ้เถ้าแก่บริษัทอาซือหมี่นั่นเลยว่า ไปตายซะเถอะมึง! พ่อไม่รับใช้อีกต่อไปแล้วโว้ย! ฮ่าๆๆ..."
ศัตรูแกร่งเราอ่อน หากคิดจะพูดจาโอหังเพื่อเอาหน้า มีแต่จะทำให้ตัวเองเสียหน้าหนักกว่าเดิม!