กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 อำนาจบาตรใหญ่ทางวิชาการ
เมื่อเห็นท่าทีของเฉินหยาง หลี่จวินก็ยิ่งนึกยกย่องเขาในใจมากขึ้นไปอีก!
ทั้งเปี่ยมความสามารถ ทั้งถ่อมตน!
นี่เพิ่งอายุแค่ยี่สิบจริงหรือ
ขณะนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ของหลี่จวินก็ดังขึ้น พอรับสาย สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
เขารีบยื่นโทรศัพท์ให้เฉินหยาง "รัฐมนตรีซุนโทรมาครับ"
"สวัสดีครับท่านรัฐมนตรีซุน"
"สวัสดี ศาสตราจารย์เฉิน" เสียงเปี่ยมเมตตาดังมาจากปลายสาย
"ท่านครับ ขอบคุณที่ไว้วางใจ แต่เรื่องตั้งชื่อวารสารนี้ ผมไม่กล้ารับจริงๆ"
"ศาสตราจารย์เฉิน อย่าได้ปฏิเสธอีกเลย นี่เป็นความประสงค์ของท่านผู้นำหมายเลขหนึ่ง"