กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 เจ้าหนุ่มเอ๋ย เธอยังอ่อนหัดเกินไป!
"เอาละๆ โดนเจ้าเด็กแสบอย่างเธอพาออกนอกลู่นอกทางไปไกลเลย! ต่อไปคำเยินยอพรรค์นี้เพลาๆ ลงหน่อย มีเวลามานั่งอ่านเรื่องราวของพวกฉัน สู้เอาเวลาไปอ่านเอกสารวิชาการเพิ่มอีกสักสองสามฉบับยังมีประโยชน์กว่าเยอะ" หลิวหมินเซิงกล่าวพลางหัวเราะ
"ท่านกับบรรดาผู้อาวุโสล้วนเป็นวีรบุรุษ วีรกรรมของเหล่าวีรบุรุษควรต้องให้ทุกคนได้รับรู้ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้คนรุ่นใหม่รุ่นแล้วรุ่นเล่าได้เอาแบบอย่างครับ"
"หยุดเลย หยุดเดี๋ยวนี้!" หลิวหมินเซิงรีบยกมือห้ามทันควัน!
ให้ตายสิ ขืนปล่อยให้พูดต่อไปเรื่อยๆ มีหวังตัวเขาเองนี่แหละที่จะทนไม่ไหวจนต้องพานั่งพาเดินไปเลือกของถึงห้องเก็บตัวอย่างด้วยตัวเองแน่!