กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 พวกเขาให้ผลประโยชน์พวกคุณมาเท่าไร
อู่เซวียนและเฉียนซือเลี่ยงเห็นท่าทางของอู่จิ้งจิ้งก็อดชะงักไปไม่ได้ ทว่าครู่ต่อมาใบหน้าชราพลันยิ้มร่าจนย่นยับดั่งดอกเบญจมาศบาน เอ่ยขึ้นว่า "เอาล่ะๆ! เฉินหยาง หลายวันมานี้เหนื่อยแย่ รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ งานทางนี้ถึงจะเร่งด่วน แต่ก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดรอประเดี๋ยวประด๋าวไม่ได้"
"ผู้อาวุโสอู่ ผู้อาวุโสเฉียน ผมไม่เป็นไรครับ" เฉินหยางกล่าว
"ยังกล้าบอกว่าไม่เป็นไรอีก อดหลับอดนอนมาตั้งกี่วันแล้ว รีบกลับไปนอนเดี๋ยวนี้ ต่อให้ฟ้าถล่มลงมาก็ต้องพักผ่อน!" อู่จิ้งจิ้งเอ่ยอย่างเผด็จการเต็มที่
"ก็ได้ครับ" เฉินหยางจนปัญญา จำต้องยอมทำตามคำสั่ง
เมื่อมองดูทั้งสองคนเดินออกไป มุมปากของอู่เซวียนก็แทบฉีกยิ้มกว้างไปถึงกกหู