กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อย่าล้อข้าเลย
หลังฟังสิ่งที่ซือเหยาเหยาพูด ซูอินก็นิ่งไปพักหนึ่ง
ดูท่าพรุ่งนี้นางคงต้องไปที่วัดเพื่อพบพระอาจารย์ชั้นสูงที่อีกฝ่ายพูดถึงสักหน่อย
ในเมื่อเขาทำนายเรื่องที่จะเกิดขึ้นได้ ก็น่าจะรู้เรื่องอื่นด้วย ที่อยากพบซูอินสักครั้ง คงมีข้อมูลบางอย่างจะบอกนาง
เห็นซูอินกำลังครุ่นคิด ซือเหยาเหยาก็เลื่อนถ้วยชาบนโต๊ะมาตรงหน้านาง แล้วรินน้ำอุ่นให้ครึ่งถ้วย
“ถ้าแม่นางซูไม่รังเกียจ พรุ่งนี้หลังงานเลี้ยงยามเที่ยง ข้าไปวัดกับท่านเพื่อพบพระอาจารย์ชั้นสูงด้วยได้ไหม?”
แววตาซือเหยาเหยาชุ่มวาว พอมองใต้แสงโคมก็ยิ่งดูเปราะบางน่าทะนุถนอม