กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เธอมีสิทธิ์เรียกสองคำนั้นด้วยเหรอ?
ซูอินหันไปมองคนรอบ ๆ แล้วพูดเบา ๆ ว่า “ในเมื่อช่วยแม่นางคนนี้ออกมาได้แล้ว แถมยังได้ทำความดีด้วย กลับกันเถอะ”
คนอื่น ๆ เห็นด้วยอยู่แล้ว
เรื่องที่เกิดขึ้นในจวนสวีคืนนี้เหมือนละครฉากใหญ่ที่จัดขึ้นอย่างไม่เหมือนใคร ตอนนี้ดูจนจบแล้ว ก็ถึงเวลากลับกันเสียที
ขณะที่ทุกคนกำลังจะย่องหนี ประตูห้องหนังสือด้านหลังก็เปิดออกกะทันหัน บิดาของสือเหยาหยาประคองลูกสาวเดินออกมา
พอสือเหยาหยาเห็นแผ่นหลังของซูอิน ก็ร้องเรียกขึ้นว่า “แม่นาง รอก่อนเจ้าค่ะ”
เสียงของนางแหบมาก แต่ฟังดูร้อนใจ คงมีเรื่องอยากคุยกับซูอิน