กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมฆสลายเห็นตะวัน
ตอนนี้ ในสายตาของหญิงสาว ซูอินสว่างเจิดจ้าไม่ต่างจากแสงที่ไม่แสบตา แต่สะดุดตาเป็นพิเศษ
นางยื่นมือมาหาแบบนั้น ราวกับแค่วางมือลงบนมืออีกฝ่าย ก็จะหลุดพ้นจากโคลนตมที่ทำให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกได้
นางไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?
แน่นอนว่านางอยากมีชีวิตอยู่
เพราะงั้น พอโอกาสที่ไม่เคยกล้าฝันถึงมาอยู่ตรงหน้า นางก็ไม่ลังเลอีก ยื่นมือไปวางบนมือซูอิน
มือของหญิงสาวผอมบางแทบไร้เรี่ยวแรง พอวางลงบนฝ่ามือของซูอินก็เย็นชืดจนแทบไม่มีอุณหภูมิของคนเป็น
นางดูเปราะบางเหลือเกิน ถึงซูอินจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ก็ยังอดสงสารไม่ได้