กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าให้เจ้าเอง
ฉุยเฟิงไม่รีบร้อน ค่อย ๆ ล้วงถามอีกฝ่ายอย่างใจเย็น แถมยังพูดจาเป็นธรรมชาติ
ฟังดูเหมือนเขาไม่ได้ถามเพราะอยากรู้ แค่คุยกันมาถึงตรงนี้ก็เลยถามขึ้นมาลอย ๆ
“ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นเผ่าดอกสุ่ยเซียนจริง ๆ มิน่าล่ะ หน้าตาถึงได้โดดเด่นขนาดนี้”
คำพูดฟังดูเหมือนชม แต่สีหน้าเขากลับเรียบเฉย น้ำเสียงก็เหมือนพูดตามหน้าที่ ไม่มีความจริงใจสักนิด
แต่ตอนนี้เชียนอิงกำลังเคลิ้มไปกับจินตนาการของตัวเอง คิดว่าชายตรงหน้าชมได้ถูกใจเธอเหลือเกิน
“ข้าก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ข้าไม่ชอบตอนที่ตัวเองเป็นผู้ชาย เลยไม่ค่อยแปลงร่าง วันนี้คุณชายได้เห็นเข้าแล้ว ต้องรับผิดชอบนะเจ้าคะ~”