กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตามหลักแล้วก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ
พอคิดได้แบบนั้น เฮ่อเฉิงก็หันหลังเดินออกจากตำหนัก พลางกำชับว่า “ดึกแล้ว เจ้าไปพักก่อนเถอะ ข้าจะไปถามอะไรสักหน่อย”
อาจิวไม่อยากสร้างความวุ่นวายให้เขาอยู่แล้ว จึงพยักหน้าและรออยู่ในตำหนัก
ส่วนเฮ่อเฉิงก็เดินไปทางคุกใต้ดิน
คุกใต้ดินอยู่ในเขตสำคัญของตำหนักประมุขอสูร และเส้าวั่งก็กำชับลูกน้องไว้แล้วว่า ถ้าเฮ่อเฉิงมา ก็ให้เข้าไปได้
ขอแค่รับรองว่าปีศาจหนูยังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่าเฮ่อเฉิงจะทำอะไร พวกเขาก็ไม่ต้องเข้าไปยุ่ง
เพราะอย่างนั้น พอพวกทหารเผ่าหมาป่าเห็นเฮ่อเฉิง ก็ไม่ได้ขวางทางและปล่อยเขาเข้าไป