กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จุ๊บกัน
เสี่ยวหานทำงานคล่องมาก ไม่นานก็พาสาวใช้หลายคนกับกล่องอาหารมาถึงศาลา
นางจัดแจงให้สาวใช้คนอื่นวางกล่องอาหารตามลำดับ ก่อนจะหยิบของว่างกับอาหารออกมาจัดวางบนโต๊ะด้วยตัวเอง
ไม่นาน อาหารก็เต็มโต๊ะ
“ดีมาก” ซูอินพยักหน้า “เหนื่อยหน่อยนะ กลับไปได้แล้ว”
เสี่ยวหานยิ้มแล้วคำนับ ก่อนถอยออกไปอย่างนอบน้อม
พอสาวใช้กลับไป ศาลาก็เงียบลงกว่าเดิม มีเสียงนกร้องดังแว่วมาเป็นพัก ๆ ฟังแล้วชวนให้รู้สึกสบายใจ
“นั่งสิ”
ชิวหลิงนั่งลงตามซูอินอย่างว่าง่าย กลิ่นหอมลอยเข้าจมูกเล็ก ๆ ของนางไม่หยุด
แต่ท่านแม่สอนให้นางรู้จักมารยาท ต่อให้ชอบกินแค่ไหนก็ห้ามเสียกิริยา