กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตะลึงในความสามารถของข้าแล้วละสิ?
ซูอินไม่คิดเหมือนกันว่าชิงเกอจะกลับมาวันนี้ ไม่ได้เจอกันหลายวัน ซาถังจวี๋ในอ้อมแขนเขาอ้วนขึ้นหน่อย เห็นได้ชัดว่าได้กินดีอยู่ดี
แต่ชิงเกอกลับดูผอมลงนิดหน่อย แถมยังสูงขึ้นด้วย ช่วงก่อนเขายังสูงพอ ๆ กับซูอินอยู่เลย ตอนนี้สูงกว่านางครึ่งหัวแล้ว
ซูอินยื่นมือไปเกาคอซาถังจวี๋ พูดยิ้ม ๆ ว่า “เจ้าเลี้ยงมันจนอยู่สบาย อ้วนท้วนเชียวนะ”
ชิงเกอลูบหลังซาถังจวี๋แล้วยิ้มบาง ๆ “นายท่านอย่าพูดแบบนี้สิ เจ้าแมวน้อยไม่ชอบฟังคำแบบนี้หรอก”
“ถ้าเจ้าให้มันกินมากเกินไป ต่อไปจะอุ้มไม่ไหวเอานะ”
ชิงเกอยิ้มแล้วส่ายหน้า “ไม่หรอกนายท่าน ถึงอย่างไรข้าก็เป็นสัตว์อสูร ไม่ได้มีแรงน้อยขนาดนั้น”