กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
……ปีศาจ?
“ขี้งกจังเลย ไม่ให้จับหน่อยเหรอ?”
เส้าวั่งเพิ่งตื่นนอน ดวงตาของเขายังดูพร่ามัวเล็กน้อย ราวกับมีหมอกบาง ๆ ปกคลุมอยู่
เขาปล่อยข้อมือซูอิน แล้วหลับตาลงเบา ๆ “ถ้าศิษย์น้องหญิงอยากจับมากขนาดนั้น ข้าก็คงต้องยอมให้จับแล้วล่ะ”
ทำท่าทางว่าง่ายราวกับพร้อมให้ทำอะไรก็ได้ตามใจ
พอได้ยินแบบนั้น ซูอินก็งอนิ้วแล้วดีดหน้าผากเขาเบา ๆ
“แดดออกจ้าแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”
หลังจากทั้งสองกลับมาถึงสำนัก ซูอินเพิ่งเดินเข้าเรือนวั่งซูได้ไม่นาน ชิงเกอกับเฮยอวี่ก็รีบเข้ามาต้อนรับ
ชิงเกอพูดด้วยน้ำเสียงดีใจสุด ๆ “นายท่าน ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว!”
ซูอินยิ้มแล้วพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะมองซาถังจวี๋ที่ชิงเกออุ้มอยู่ในอ้อมแขน รู้สึกว่ามันดูอ้วนขึ้นอีกนิด