กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่รู้จักเจียมตัว
นี่เป็นครั้งแรกที่กระบี่เทียนมิ่งพูดต่อหน้าคนอื่น แถมยังไม่ได้เก็บเสียงของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นได้ยินคำบ่นของกระบี่เทียนมิ่งอย่างชัดเจน
เฮ่อเฉิงกลับไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนเลยสักนิด เขางอนิ้วแล้วดีดหน้าผากกระบี่เทียนมิ่งดังเป๊าะ
“เจ้าตัวเล็ก นายท่านของเจ้ายังไม่ได้พูดอะไรเลย แต่เจ้ากลับรีบออกหน้าแทนเสียแล้ว”
กระบี่เทียนมิ่งชะงักไปอย่างแรง ก่อนจะหันหัวกระบี่แล้วบินไปหาซูอินทันที “นายท่าน! เขาดีดข้า!”
ซูอินหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ นางยื่นมือไปลูบตัวกระบี่เทียนมิ่งอย่างอ่อนโยน พลางปลอบว่า “เทียนมิ่ง เจ้าเป็นเด็กดีนะ กลับมาเถอะ”