กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หมาป่าน้อยฟื้นแล้ว
หมอนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง ซูอินคิดว่าตัวเองควรหลบออกไปก่อน จึงลุกขึ้นเตรียมไปยืนรอหลังฉากกั้น
แต่เพิ่งลุกขึ้น เธอก็ได้ยินหมอพูดว่า “แม่นางน้อย นั่งเถอะ ไม่เป็นไรหรอก”
“ไม่มีอะไรที่เจ้าดูไม่ได้หรอก”
ถึงเขาจะพูดแบบนั้น ซูอินก็ไม่ได้กลับไปนั่งริมเตียง แต่ยกเก้าอี้มานั่งห่างออกไปไม่ไกล
ถึงยังไง ถ้าเธอนั่งบนเตียง ก็กลัวว่าจะรบกวนหมอรักษาเส้าวั่ง
พอเห็นซูอินนั่งลงบนเก้าอี้ หมอก็ถามขึ้นลอย ๆ ว่า “แม่นางน้อย ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว?”
“17” ซูอินยังมองเส้าวั่งอยู่ ก่อนถามเองว่า “ท่านหมอ เขาเป็นอะไรหรือเจ้าคะ? รักษาให้หายได้ไหม?”
“ยังสาวยังแส้อยู่เลยนะ”