กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอากลับไปย่างกิน
พลังปราณสีทองมัดภูตหน้าทารกก้อนนั้นไว้ ต่อให้ซูอินปล่อยมือ มันก็ไม่มีทางหนีไปได้
ภูตหน้าทารกไม่อยากให้ซูอินบีบตัวมันอีก เลยลอยนำทางทั้งสองคนไปอย่างว่าง่าย
พวกเขาเดินผ่านถนนใหญ่และตรอกซอยนับไม่ถ้วน ยิ่งเดินก็ยิ่งห่างไกลผู้คน ในเวลาเดียวกันนั้น ลมเย็นยะเยือกก็พัดขึ้นมา อากาศดูจะหนาวกว่าเดิมอีกหน่อย
พอเดินมาถึงชานเมือง ก็เห็นเนินเขาลูกเล็กอยู่ไม่ไกล และพอมองเห็นปากถ้ำมืด ๆ อยู่ลาง ๆ
ไม่ต้องให้ภูตหน้าทารกบอกทางต่อ ทั้งสองก็รู้แล้วว่าในถ้ำนั้นน่าจะเป็นรังของพวกมัน
ซูอินหยิบถุงผนึกวิญญาณที่อู๋เฉินเจินเหรินให้ไว้ก่อนลงเขาออกมาจากแหวนมิติ แล้วจับภูตหน้าทารกยัดเข้าไป