กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความจริงของระบบ
เว่ยเจ๋อโจวถอนหายใจออกมา
“เจ้าไปหาจันทร์กระจ่างกับศิษย์พี่เส้าวั่งก่อน พวกเราค่อยตามไปทีหลัง”
“พอไปถึงก็ไม่เห็นพวกเจ้าแล้ว เลยคิดจะกลับ แต่ใครจะรู้ว่าอาลั่วจู่ ๆ ก็หมดสติ ข้าก็เลยรีบอุ้มนางกลับมา”
ซูอินพยักหน้า สีหน้าที่ปกติสงบนิ่งตอนนี้กลับมีแววกังวล เส้าวั่งตบหลังมือเธอเบา ๆ อย่างปลอบใจ “ไม่เป็นไรหรอก”
“หวังว่าจะเป็นแบบนั้น”
เธอเงยหน้ามองท้องฟ้า พระจันทร์เสี้ยวบางเหมือนตะขอแขวนอยู่บนฟ้ามืดสนิท มีดาวเย็นเยียบแต้มอยู่ประปราย
ในใจเธอมีความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก
เธอรู้จักเจียงลั่วมานานที่สุด ทั้งคู่มาจากโลกเดียวกัน และยังเข้าใจกันผ่านเสียงเพลง มีหลายเรื่องที่มีแค่พวกเธอเท่านั้นที่เข้าใจ