กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พิษยังไม่ซึมลึกนัก
มือของเขาค่อย ๆ เลื่อนไปแตะแผ่นหลังซูอิน ตบเบา ๆ สองทีแล้วก็ชักมือกลับอย่างอดกลั้น
หมาป่าเป็นนักล่าโดยสัญชาตญาณ พอเล็งเป้าหมายแล้วก็ลงมือทันที ไม่เปิดโอกาสให้เหยื่อได้ตั้งตัวหรือหายใจหายคอ
เวลาเผชิญหน้ากับศัตรู เขาไม่เคยใจอ่อนมือไม่กล้าลงมือ และไม่เคยระมัดระวังกับเรื่องไหนขนาดนี้มาก่อน
แต่ตั้งแต่วินาทีที่รู้ตัวว่าชอบศิษย์น้องหญิงอย่างซูอิน ทุกอย่างที่เกี่ยวกับนางก็กลายเป็นสิ่งที่เขาไม่กล้าแตะต้องง่าย ๆ
เขากลัวว่าถ้ารุกหนักหรือทำอะไรตรงเกินไป จะยิ่งผลักศิษย์น้องหญิงให้ห่างออกไป
และผลที่ออกมาก็พิสูจน์แล้วว่าเขาเลือกถูกอย่างที่สุด
เขาดีใจที่เลือกเข้าหานางอย่างให้เกียรติ ปล่อยให้นางตัดสินใจเอง แทนที่จะคาบนางกลับรังไปเสียเลย