กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับบ้านแสนสุข
เส้าวั่งรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นใบไม้ที่ตกอยู่บนพื้น
แค่ลมพัดมาก็พร้อมจะลอยขึ้นฟ้า
ที่จริงตอนแรกเขาตั้งใจจะซื้อปิ่นปักผมที่แพงที่สุดในหอหม่ายเสวี่ยให้ซูอิน
แต่คิดไปคิดมา นางอาจไม่ชอบก็ได้ เลยหากำไลสีดำวงเล็กที่มีราคาไล่เลี่ยกันมาแทน
กำไลสีดำมีลายสีแดงแทรกอยู่ ดูคล้ายพลังปราณที่เส้าวั่งพันไว้รอบข้อมือซูอินในวันนั้นมาก
ซูอินมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะก้มลงลูบพิณเจ็ดสายภรรยาสุดรักของนาง แล้วพูดช้า ๆ ว่า
“ช่วงนี้ข้าแต่งเพลงใหม่ ศิษย์พี่อยากฟังไหม?”
เส้าวั่งย่อมตอบรับอย่างเต็มใจ “อยากสิ”
พอเขาพูดจบ ซูอินก็ลองดีดฟังเสียงอยู่สองสามตัวโน้ต แล้วเริ่มบรรเลง