กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เส้าวั่งน่าสงสารจริง ๆ
เว่ยเจ๋อโจวเดินหาโน้ตดนตรีอยู่ที่ชั้น 1 หลายรอบ จนขนมากองไว้ได้ตั้งหนา
ผ่านไป 1 ชั่วยามกว่าแล้ว แต่พื้นที่ใต้ดินยังไม่มีความเคลื่อนไหวเลย
เว่ยเจ๋อโจวงุนงงอยู่พักหนึ่ง
'วันนั้นข้าอยู่ข้างในนานขนาดนี้ด้วยหรือ? ทำไมจำไม่ได้เลย?'
เขารู้ว่านั่นเป็นค่ายกลความทรงจำ ไม่ได้มีอันตรายอะไร
ก็เลยวางใจได้
ถ้าฟ้ามืดแล้วศิษย์น้องหญิงซูอินยังไม่ออกมา เว่ยเจ๋อโจวก็ตั้งใจจะไปหาท่านอาจารย์
ค่ายกลนี้น่าจะเป็นของที่ท่านอาจารย์ทิ้งไว้ เห็นทีจะมีวิธีพาคนออกมาได้อยู่แล้ว
ตอนที่เขานั่งเปิดดูโน้ตดนตรีบนเบาะกลมตรงมุมห้อง ทันใดนั้นก็มีใครมาบังแสงตรงหน้า