กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เข้าค่ายกลราวกับฝัน
ตอนเว่ยเจ๋อโจวพูดเรื่องนี้ เขาคอยมองไปรอบ ๆ อยู่ตลอดว่ามีคนอื่นอยู่แถวนี้หรือเปล่า
ท่าทางเหมือนกลัวว่าจะมีใครได้ยินเข้า
โชคดีที่ตอนเที่ยงแบบนี้ไม่มีใครมาฝึกดนตรีที่หอโน้ตดนตรี พอเห็นซูอินสนใจขึ้นมา เว่ยเจ๋อโจวก็พูดต่อว่า
“ศิษย์น้อง ถ้าเจ้าสนใจ ลองลงไปดูที่ชั้นใต้ดินด้วยตัวเองก็ได้นะ ข้ายังจำได้ว่าสวิตช์ที่ข้าเผลอไปกดอยู่ตรงไหน”
“พูดตามตรง ถ้าข้าไม่ได้ยินอวี่เวยเจินเหรินบรรเลงบทเพลงแห่งชัยชนะในความฝัน วันงานเลี้ยงต้อนรับเจ้า ข้าคงเล่นเพลงนี้ได้ไม่ดีขนาดนั้น”
“ก็อย่างที่ศิษย์น้องรู้... ปกติข้าสนใจแต่เพลงรักเร่าร้อนเท่านั้น”
เว่ยเจ๋อโจวเหลือบมองสีหน้าซูอิน พอเห็นว่านางดูมีท่าทีเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาก็รู้ทันทีว่าศิษย์น้องซูอินสนใจเรื่องนี้