กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนอายุน้อยกว่า
ซูอินไม่คิดเลยว่าเส้าวั่งจะตอบนางแบบนี้
และไม่คิดเลยว่าหมาป่าโหดที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตาในนิยาย จะมีมุมแบบนี้กับเขาด้วย
จะว่าไป รู้จักกันมาตั้งนาน ซูอินก็ไม่ได้รู้สึกว่าอีกฝ่ายโหดเหี้ยมอำมหิตอะไรขนาดนั้นจริง ๆ
อาจเป็นเพราะนางยังรู้จักเขาไม่ดีพอก็ได้
ซูอินเงยหน้าขึ้น ก่อนจะสบตาสีแดงเข้มของเส้าวั่ง
ตอนนี้รอบข้างมืดมาก เลยมองสีแดงในดวงตานั้นได้ไม่ชัดเจน
พอถูกดวงตาแบบนั้นจ้องมอง ก็รู้สึกแปลกอย่างบอกไม่ถูก
ดวงตาของซูอินสุกใสเหมือนมีแสงดาวอยู่ในนั้น แม้จะดูเย็นชา แต่ก็มีความอ่อนโยนอยู่จาง ๆ จนทำให้คนมองละสายตาไม่ได้
“แล้วเจ้าหมาป่าน้อยของพวกเรา จะกลับไปกับพี่สาวเมื่อไรล่ะ?”