กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พูดเหลวไหลแบบมีมารยาท
เส้าวั่งรีบผ่อนแรงมือลงอีกนิด
เขาคิดว่า ถึงศิษย์น้องหญิงจะดูแข็งแกร่ง แต่สำหรับเขา นางก็ยังต้องได้รับการทะนุถนอมมากกว่านี้
“ขอโทษด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจทำให้ศิษย์น้องหญิงเจ็บ”
เสียงของเขาใสกังวานน่าฟัง น้ำเสียงอ่อนโยน ฟังดูเหมือนกำลังปลอบเด็กอยู่เลย
คราวนี้ผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่รอบ ๆ ถึงกับตกตะลึง
เส้าวั่ง ผู้บำเพ็ญเพียรเผ่าปีศาจที่ชื่อเสียงย่ำแย่สุด ๆ ตามคำเล่าลือชอบไล่ฟันคนและฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา มานวดไหล่ให้ศิษย์น้องหญิงก็ว่าแปลกแล้ว
ทำไมแม้แต่เวลาพูด น้ำเสียงยังนุ่มนวลขนาดนี้อีก?
ทั้งน่ากลัว ทั้งแปลกชอบกล
ตอนนั้นแต่ละคนต่างคิดกันไปคนละทาง อยากพูดคุยกัน แต่ก็กลัวเส้าวั่งจะได้ยิน