กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศิษย์น้องหญิงคงไม่ได้...
ดึกสงัด หลังจากฝึกกระบี่เสร็จ ซูอินก็ถอดชุดกระโปรงสีดำสลับแดงออก แล้วเปลี่ยนเป็นชุดนอนเนื้อนุ่มที่เก็บไว้ในแหวนมิติ
นางเดินไปที่โต๊ะข้างเตียง เทเครื่องหอมไม้ไผ่หยกลงในกระถางเล็กน้อย ปิดฝาครอบให้เรียบร้อย แล้วเดินกลับมาที่เตียงก่อนทิ้งตัวลงนอนทันที
หมอนผ้าแพรเนื้อนุ่มยุบลงเล็กน้อย ซูอินหลับตาพริ้ม ก่อนจะเอื้อมมือดึงปิ่นปักผมออกจากเส้นผมอย่างลวก ๆ แล้วค่อย ๆ เคลิ้มหลับไป
ส่วนจันทร์กระจ่างก็กระโดดเบา ๆ จากขอบหน้าต่างขึ้นมาบนเตียง ก่อนจะขดตัวอยู่ข้างนาง ดวงตากลมโตจ้องซูอินอยู่สองวินาที แล้วใช้หูถูแขนของนางเบา ๆ
แต่ซูอินหลับลึกมาก ถึงกับไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่นิดเดียว