กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เย่ไป๋จอมหลงทาง
น้ำเสียงของตงฟางอวิ๋นฉือมีแววอ้อนวอนอยู่เล็กน้อย
ชั่วพริบตานั้น จันทร์กระจ่างนึกว่าตัวเองสำคัญกับเขามาก
แต่จันทร์กระจ่างรู้ดีว่าไม่ใช่
นางผิดหวังมาหลายครั้งแล้ว เลยรู้ชัดเจนว่าตงฟางอวิ๋นฉือไม่มีทางชอบตัวเอง
อีกอย่าง ตอนนี้นางตัดสินใจจะปล่อยวางแล้ว ก็เลยไม่คิดจะคุยต่อ
นางเงยหน้าขึ้นสบตาตงฟางอวิ๋นฉือ พูดด้วยเสียงเบา แต่หนักแน่นมาก
“คนเราต้องมองไปข้างหน้านะ ตงฟางอวิ๋นฉือ ข้าก็เหมือนกัน”
“เจ้าจะจมอยู่กับอดีต หรือไปชอบคนใหม่ ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้าแล้ว”
“ข้าว่าเราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก”