กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กน้อยตกใจแย่แล้ว
ฉีหานชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่คิดเลยว่าซูอินจะย้อนถามเขาต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้
แถมน้ำเสียงของนางก็ไม่ได้เป็นมิตรเลยสักนิด
ถึงขั้นแฝงแววประชดประชันอยู่หลายส่วน
ซูอินไม่ได้รอให้ฉีหานตอบด้วยซ้ำ นางหมุนกายเดินฝ่าฝูงชนที่ยืนเบียดเสียดกันออกไป แล้วจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีก
ฉีหานสัมผัสได้ถึงความรู้สึกหมดหนทางที่ผุดขึ้นมาในใจ
ดูเหมือนว่าตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ จนถึงตอนนี้ ภาพที่เขาเห็นบ่อยที่สุดก็คือแผ่นหลังของศิษย์น้องหญิง
ท่าทางตอนนางหันหลังจากไปนั้นเด็ดเดี่ยว ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
แต่เมื่อก่อน เขาแทบไม่เคยเห็นแผ่นหลังของนางเลยสักครั้ง ตอนนั้นศิษย์น้องคงต้องมองแผ่นหลังของเขาอยู่ตั้งกี่ครั้งต่อกี่ครั้งสินะ?