กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟังไม่ชัด
ขึ้น 15 ค่ำแล้วสินะ
เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ นางมาอยู่ในโลกบำเพ็ญเซียนแห่งนี้ได้เดือนกว่าแล้ว
ในเวลาประมาณ 1 เดือน นางก็ค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตของโลกนี้ได้แล้ว
แถมเจ้าของร่างเดิมยังมีนิสัยคล้ายนางมาก เลยไม่ต้องเปลี่ยนนิสัยตัวเองเพื่อสวมบทเป็นคนอื่น
คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง ถ้าเป็นไปตามที่นิยายกำหนดไว้ เส้าวั่งเจ้าหมาป่าตัวนั้น... อ๊ะ ไม่สิ หมาป่าตนนั้น ก็คงจะกำเริบอีกใช่ไหม?
พอคิดได้แบบนั้น ซูอินก็หันไปมองเจียงลั่วแล้วถามขึ้นเองว่า “เสี่ยวลั่ว เวลาพวกเจ้าไปโลกมนุษย์ปุถุชน พวกเจ้าค้างคืนกันที่นั่นไหม?”
เจียงลั่วตอบออกมาแทบไม่ต้องคิด “ค้างสิ ทุกเดือนข้ากับพวกศิษย์พี่จะไปพักที่โลกมนุษย์ปุถุชนกันหลายวันเลย”