กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าต้องขอบคุณเขาจริง ๆ
“แค่นี้ก็ตกใจแล้วเหรอ?”
“ถ้าอีกเดี๋ยวอี้โม่เจินเหรินมาหาเข้า ไม่ตกใจจนช็อกไปเลยหรือไง?”
พอได้ยินแบบนั้น เจียงลั่วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าท่านอาจารย์เคยบอกไว้ว่าวันนี้ตอนเที่ยงจะสอนเธอดีดกู่ฉินที่ตำหนักดาวจม!
ตอนนี้แดดกำลังจ้า ดูยังไงก็ใกล้เที่ยงแล้ว เจียงลั่วรีบกระโดดลงมาทันที ก่อนจะถามอย่างร้อนใจว่า “ตอนนี้กี่โมงแล้ว?”
ใบหน้าสงบนิ่งของซูอินช่างแตกต่างกับสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาของเจียงลั่วอย่างสิ้นเชิง ซูอินดูเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงต้องรีบร้อนขนาดนั้น
เพิ่งสิบโมงครึ่งเอง ยังเหลือเวลาอีกตั้งสามสิบนาที จะรีบไปไหน?
“ไม่เป็นไร เพิ่งสิบโมงครึ่งเอง เดี๋ยวข้าจะเหินกระบี่ไปส่งเจ้า เจ้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ”