กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขอโทษด้วย ไม่สนใจ
ซูอินรู้สึกว่าศิษย์น้องเล็กที่ดูใสซื่อคนนี้ คงไม่ได้ใสซื่ออย่างที่เห็นภายนอก
'นางอยากพิสูจน์อะไรต่อหน้าฉีหานกันแน่?'
แต่ดวงตาคู่นั้นกลับใสแจ๋วเหมือนน้ำในตาน้ำ มองแวบเดียวก็เหมือนจะเห็นไปถึงก้นบึ้ง
ซูอินละสายตากลับมา ความมั่นใจแบบไม่ดูตัวเองของเซวียฉิงเสวี่ยไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกอะไร
เธอแค่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ถ้าศิษย์น้องหญิงอยากเล่นให้ข้าฟัง ข้าก็พอจะสนใจฟังอยู่บ้าง”
“แต่ถ้าอยากแข่งกับข้า ขอโทษด้วย ไม่สนใจ”
น้อยครั้งที่น้ำเสียงของเธอจะเย็นชาจนคนฟังรู้สึกเหมือนยืนอยู่กลางหิมะและน้ำแข็งแบบนี้ ยิ่งทำให้เธอดูเข้าถึงยากขึ้นไปอีก