กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นางไม่มีขา หรือขยับตัวไม่เป็นกันแน่?
ได้ยินคำพูดหาเรื่องชัด ๆ แบบนั้น ซูอินกลับไม่โกรธสักนิด แค่ยกมุมปากขึ้นนิดเดียว พออยู่บนใบหน้าที่ไม่มีแววยิ้มในดวงตาเลยสักนิด ก็ยิ่งชวนให้รู้สึกกดดัน
นางมองศิษย์หญิงคนนั้นนิ่ง ๆ แล้วถามว่า “ข้าเอากระบี่ชี้นางตอนไหน?”
พอเห็นแววตาที่ไม่ไหวติงกับใบหน้าสวยเย็นชาของซูอิน ศิษย์หญิงคนนั้นก็เสียความมั่นใจไปไม่น้อย
“ศิษย์พี่หญิงซู...ทำไมยังไม่ยอมรับอีกล่ะเจ้าคะ?”
มุมปากซูอินยกขึ้นกว่าเดิม แต่ดวงตาคู่นั้นกลับดำมืดราวกับหลุมลึก จนคนที่สบตารู้สึกขนลุก
“เจ้ารู้ได้ยังไงว่าข้าชี้นาง ไม่ได้ชี้อากาศ?”