กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มหกรรมโยนภาระ
ซูอินรู้สึกว่ามีเรื่องแปลกอยู่ 2 จุด
ถ้าดูจากพล็อตเรื่องทั้งหมดในนิยายต้นฉบับ จะรู้ว่าเส้าวั่งเป็นครึ่งอสูร เขามีทั้งความต้องการแบบมนุษย์และสัญชาตญาณดิบของสัตว์ร้าย อารมณ์ถึงได้แปรปรวนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
แต่ทุกครั้งที่เขาลงมือทำอะไร จะต้องมีเป้าหมายชัดเจนเสมอ ไม่ยืดเยื้ออ้อมค้อม มีแต่ลงมือตรง ๆ
อย่างถ้าเขาคิดจะฆ่าใคร ก็ต้องมีเหตุผลชัดเจนว่าทำไมถึงฆ่า
ไม่ใช่เพราะอีกฝ่ายไปหาเรื่องเขา ก็เพราะอีกฝ่ายคิดจะฆ่า เขาเลยชิงลงมือก่อนได้เปรียบ หรือไม่ก็จำเป็นต้องฆ่าเพื่อให้บรรลุเป้าหมายบางอย่าง
เรื่องที่เขาฆ่าซูอินยังพอว่า แต่การเอากระดูกมาทำเครื่องหอมนี่ดูจะ...เกินจำเป็นไปหน่อย