กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 เขาคือชิงไป๋ ผู้แสนบริสุทธิ์ 1
จันทร์คล้อยนกการ้อง ลมหนาวโปรยปรายทั่วผืนฟ้า
ยามนี้เป็นฤดูเหมันต์ที่ล่วงเลยมาลึกแล้ว เมืองราชาแห่งแคว้นต้าหลวนยามดึกสงัดไร้ผู้คน มีเพียงกิ่งไม้แห้งไม่กี่กิ่งที่ถูกสายลมกรรโชกพัดหอบพาร่อนผ่านไปตามถนนกว้างอันเงียบเหงา ก่อให้เกิดเสียงครูดเบา ๆ บนพื้นหินเขียว
หิมะโปรยปรายลงมาจากฟ้าดั่งสายฝน
ในอากาศที่หนาวเหน็บเช่นนี้ ตามปกติแล้วย่อมไม่มีใครออกเดินทาง
ร้านรวงตลอดแนวถนนต่างเริ่มลดแผงประตู ดับไฟเตรียมปิดร้าน