เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 บทสรุปบริบูรณ์
เสียงของหลินโม่ก้องสะท้อนอยู่ใต้เพดานโค้งสูงของตำหนักราตรีนิรันดร์ ทุกถ้อยทุกคำเปี่ยมด้วยความอาลัยอาวรณ์
สิ่งที่เขาเอ่ยคำลาคือโลกที่ตนถือกำเนิดและเติบโตมาซึ่งคุ้นเคยเสียยิ่งกว่าสิ่งใด
ส่วนสิ่งที่เขาเลือกจะอยู่ต่อ คือที่ที่มีคนรักของเขาอยู่
นับจากนี้ไร้ซึ่งหนทางหวนกลับอีกต่อไป นับจากนี้ซูจิ่งฮ่าวก็คือบ้านเกิดเพียงหนึ่งเดียวของเขา
สายลมยาวพัดผ่านช่องหน้าต่างที่แง้มไว้ หยาดน้ำตาของหลินโม่เอ่อล้นจวนเจียนจะร่วงหล่น
[เจ้าภาพ คุณยืนยันที่จะสละการกลับสู่โลกของตัวเองจริงหรือ ทั้งยังสละพรสองประการที่คุณคว้าได้ง่ายดายเพียงเอื้อมมือด้วย]
“ฉันสละสิทธิ์”
หลินโม่มองเข้าไปในดวงตาของซูจิ่งฮ่าว ชัดถ้อยชัดคำทีละคำ
ในตอนนั้นเอง ระบบก็ทอดถอนใจยาวออกมาหนึ่งครา สุ้มเสียงอันนุ่มนวลแผ่วเบาดังขึ้นจากทั่วทุกสารทิศของเพดานโค้ง