กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 บาดเจ็บหรือ
“ขนาดนายยังตกอยู่ในมือฉัน แล้วกุ้งหอยปูปลาพวกนั้นจะยังเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้อีกเหรอ”
หลิงไห่หัวเราะเบา ๆ พลิกคมมีดเล็กน้อย สายลมเย็นพัดผ่าน ปอยผมของคนที่อยู่ใต้คมมีดก็ร่วงหล่นลงสู่พื้น
“อ๊าก”
ในกลุ่มคนพลันมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น เป็นเสียงของเด็กคนหนึ่ง จากนั้นก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว มีคนหนึ่งรีบปลอบเด็กคนนั้นไม่หยุด “พี่นายไม่บาดเจ็บ ไม่ได้บาดเจ็บ”
เสียงกรีดร้องแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้นไห้กระซิก ๆ ดังขึ้นแผ่วเบา
“ว่ายังไงล่ะ” หลิงไห่รัดแขนที่ล็อกตัวเขาไว้แน่นขึ้น น้ำเสียงแฝงความหมดความอดทนอยู่บ้าง “เร็ว ๆ เข้า พี่ใหญ่ของฉันยังรีบเดินทางอยู่นะ”