กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 ประตูนรก
ร่างในอ้อมแขนสั่นเทิ้มด้วยความเจ็บปวด สุ้มเสียงแตกพร่าจนจับใจความไม่ได้ ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ เส้นผมดำขลับสองสามปอยแนบติดอยู่ตรงหน้าผาก ขนตายาวเรียวเกาะพราวไปด้วยหยดน้ำ ไม่รู้ว่าเป็นน้ำตาหรือหยาดเหงื่อ
โม่จิ่นกอดเธอไว้ หัวใจเจ็บปวดรวดร้าวแทบจะหายใจไม่ออก
“หมอหลวงมาถึงหรือยัง!”
มันคือเสียงคำรามที่หมดสิ้นซึ่งมาดสง่างาม คือเสียงกรีดร้องที่ปวดใจจนถึงขีดสุด
“เรียนราชสวามี ใกล้แล้วเพคะ ใกล้แล้ว! กำลังเร่งรุดมาตามทางแล้วเพคะ!” สาวใช้ตรงประตูคุกเข่าลงเต็มพื้น