เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 สวนทางคลาดแคล้ว
นอกเมืองราชา คฤหาสน์สกุลฉือ
ฉือตีก้าวโซเซ ผลักประตูใหญ่ของคฤหาสน์เปิดออก พลางนำพากำลังภายในอันปั่นป่วนพุ่งพรวดเข้าสู่ลานเรือนประดุจลมพายุ โหมซัดจนกิ่งก้านไม้สั่นไหวระเนนระนาด
สีหน้าซีดเผือดทำเอาชิงไป๋ที่กำลังตัดแต่งกิ่งดอกไม้อยู่ในลานสะดุ้งตกใจอย่างยิ่ง
“คุณเป็นอะไรไป” ชิงไป๋ค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้เขาอย่างระมัดระวัง พินิจมองสีหน้าเขาแล้วใจก็พลันดิ่งวูบ “หลินโม่...พูดอะไรกันแน่”
“เธอกลับห้องไป”
ฉือตีเปล่งเสียงแหบพร่า ใช้น้ำเสียงที่ข่มกลั้นอย่างที่สุด สะกดโทนเสียงทุ้มต่ำ “กลับห้องไป ระวังจะโดนลูกหลงจนเจ็บตัว”
ชิงไป๋เข้าใจกระจ่างในทันที ชายเสื้อพลิ้วไหว ย่างก้าวแผ่วเบากลับเข้าห้องนอน ปิดประตูหน้าต่างลง จากนั้นจึงมองออกไปข้างนอกผ่านช่องหน้าต่างโปร่งตา