กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 ความผูกพันอันอ่อนหวานในห้องทรงพระอักษร (2)
“อย่าอะไรกัน” ข้อนิ้วของหลินโม่ขยับไหวแผ่วเบา
แตะผ่านความนุ่มละมุนทีละนิดประดุจแมลงปอแตะผิวน้ำ สอดประสานไปกับลมหายใจของคนในอ้อมอกที่ค่อย ๆ ตื่นตัวขึ้นมาทีละน้อย
“ต้องการนาย...” ในที่สุดคนในอ้อมอกก็เอ่ยปากออกมา นัยน์ตาทอดต่ำ น้ำเสียงแหบพร่า
“ฮ่องเต้ตรัสออกมาเองแล้ว ในฐานะนายท่านจะมีเหตุผลใดให้ไม่ปฏิบัติตามกัน” หลินโม่โน้มคอลงไป ดูดดึงเบา ๆ ครอบครองติ่งหูที่ร้อนผ่าวจนแดงก่ำของเขา สัมผัสได้ชัดเจนว่าคนในอ้อมแขนพลันแข็งทื่อไปทั้งร่าง ลมหายใจแปรเปลี่ยนเป็นกระชั้นถี่และหนักหน่วงขึ้นมาทันที