กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ฉันอยากขี่ม้า!
บนทุ่งกว้างที่ถูกน้ำแข็งปกคลุมพันลี้ของแคว้นเหนือ รถม้าสองคันควบมุ่งหน้าลงใต้ เสียงล้อรถที่บดไปบนพื้นหิมะขาวโพลนทิ้งรอยสีดำเอาไว้สองสาย ก่อนจะถูกหิมะที่โปรยปรายลงมาทับถมจนหายวับไปอย่างรวดเร็ว
ชิงไป๋ตื่นขึ้นมาจากอาการมึนงง สิ่งที่เห็นคือม่านผ้าสีเทาและตัวรถที่สั่นไหว เขาคลำที่หลังคอตัวเอง รู้สึกเจ็บหน่วง ๆ พอลืมตาขึ้นมาปรับตัวได้เล็กน้อย ใจก็กระจ่างแจ้งในทันที—
เขาถูกฉือตีช่วยเอาไว้แล้ว
เขายันตัวลุกขึ้นนั่ง เสียงเสียดสีที่ดังขึ้นปลุกฉือตีที่กำลังหลับตาพักผ่อนอยู่ข้าง ๆ ให้ตื่นขึ้น ร่างสูงโปร่งลุกขึ้นเดินมาตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว
“ตื่นแล้วหรือ?” ฉือตีกล่าวเบา ๆ