กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 นกขมิ้นอยู่เบื้องหลัง (ตอนพิเศษเพิ่มช่วงเทศกาล~)
ซูจิ่งฮ่าวเงยหน้ามองตามมือซีดขาวข้างนั้นขึ้นไป หยางเทียนอวี๋กำลังมองเขาด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก ขณะดวงตายังคงอ่อนโยนดุจสายน้ำ
“อาเฮ่า ฉันผิดหวังจริง ๆ ฉันไม่อยากล่ามนายเลยสักนิด ของพวกนั้นแข็งเกินไป ฉันกลัวว่าจะทำให้นายเจ็บ ฉันปวดใจ”
“แต่นายกลับต้องบีบให้ฉันทำ”
น้ำเสียงของหยางเทียนอวี๋พลันแปรเป็นแหบพร่าเศร้าสร้อย ราวกับอัดแน่นด้วยความน้อยใจ ดุจสายน้ำพุที่ไหลสู่จุดต่ำสุด จนไม่อาจส่งเสียงใสดังกังวานได้อีก
ซูจิ่งฮ่าวหลุบตาลง ในใจสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น
“คนมา องค์ขันทีที่เพิ่งนำอาหารเข้ามาเมื่อครู่ จงประหารพันบาดเสีย”
“เอาของเข้ามา”