กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 เป็นหยางเทียนอวี๋
สายตาของซูจิ่งฮ่าวสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ เขาก้มตามองพื้น เงียบงันไม่กล่าวคำ
“น่าเสียดาย—ไร้ประโยชน์” หยางเทียนอวี๋หัวเราะแหลมคมออกมาจากลำคอ “อาเฮ่า คุณคิดว่าทำไมเส้นผมดำขลับดุจหมึกของผมถึงกลายเป็นสีขาว ผมใช้เส้นผมดำขลับสามพันเส้นแลกวิชาเหาะเหินกับคนจากมรรคมาร ไม่ว่าผมจะซ่อนตัวอยู่ที่ใด คนนอกก็อย่าหวังจะหาร่องรอยของผมพบ เว้นเสียแต่—”
หยางเทียนอวี๋หัวเราะคิกคัก “เว้นเสียแต่เขาจะใช้สังเวยโลหิตเพื่อทำลายเขตอาคม”