กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 หนึ่งคนหนึ่งครั้ง หนึ่งบ้านหนึ่งคืน
หลิงปัวกับหลิงจิ่วยื่นมือไปคว้าคอเสื้อของอีกฝ่ายพร้อมกัน—
หลิงปัวเลิกคิ้ว “ฉันช่วยนายเอง”
หลิงจิ่วปล่อยมืออย่างเปิดเผย แล้วแผ่แข้งขาออก “เรื่องนี้ฉันไม่แย่งกับนาย”
นิ้วยาวเรียวอุ่นจัดปลดเสื้อผ้าของเขาออกอย่างคล่องแคล่ว ผ้านวมนุ่มถูกคลุมลงมาเบา ๆ ปกปิดผิวกายของทั้งสองไว้ จุมพิตแนบแน่นร้อนผ่าวจึงค่อย ๆ แผ่ลามไปทั่ว
หลิงจิ่วรู้สึกราวกับโลหิตทั่วร่างถูกต้มจนเดือดพล่านทีละนิ้ว ความชาวาบที่ทนแทบไม่ไหวไต่ขึ้นจากฝ่าเท้าตามแนวสันหลังอย่างเชื่องช้า คนตรงหน้าค่อย ๆ พร่าเลือนลง ทว่ากลิ่นอายกลับชัดเจนยิ่งขึ้น
แขนขาของเขาค่อย ๆ อ่อนยวบ ตั้งแต่ปลายนิ้วจรดกลางใจ