กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 83 เหตุใดจึงหลบหน้าฉัน?
ซูจิ่งฮ่าวเลิกว่าราชการกลับมา หลินโม่ก็ตื่นนอนแล้ว เขาเอนตัวอยู่หน้าตั่งนอน พลิกอ่านหนังสืออย่างเกียจคร้าน หลังทนเจ็บมาครึ่งค่อนคืน สีหน้าของเขาจึงไม่ค่อยดีนัก เมื่อเห็นซูจิ่งฮ่าวเดินเข้ามา เขาก็เลิกคิ้วไปทางหยวนชูที่อยู่ด้านหลัง “ให้ทุกคนออกไป อยู่ให้ห่างจากตำหนักราตรีนิรันดร์หน่อย”
หยวนชูเหลือบมองซูจิ่งฮ่าวอย่างระมัดระวัง เห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้คัดค้านอะไร ก็รีบรับคำสั่งแล้วจากไปทันที
รอบด้านมีเสียงฝีเท้าสวบสาบดังขึ้น คนในวังพากันออกไปหมดแล้ว ตำหนักราตรีนิรันดร์อันกว้างใหญ่พลันเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงลมหายใจของซูจิ่งฮ่าวกับหลินโม่ที่ได้ยินชัดเจน