กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 76 หลิงจิ่วผู้ขุ่นเคือง
หลินโม่ยื่นแขนยาวโอบไหล่ซูจิ่งฮ่าวทันที แล้วจุมพิตปลายจมูกเขาเบา ๆ ครั้งหนึ่ง “ไม่โกรธแล้วหรือ”
ซูจิ่งฮ่าวถอนหายใจ “ห้ามมีครั้งหน้าอีก”
หลินโม่แลบลิ้น ก่อนหยิบตลับขี้ผึ้งยาออกจากแขนเสื้อราวกับเสกได้ แล้วมองเขาอย่างน่าสงสาร “ข้างนอกหนาวขนาดนั้น พื้นก็เต็มไปด้วยหิมะ ฉันคุกเข่าอยู่หน้าตำหนักนานขนาดนั้น นายใจร้ายเกินไปแล้ว”
ซูจิ่งฮ่าวเพิ่งนึกขึ้นได้ หันไปมองนอกหน้าต่างจึงพบว่าหิมะตกหนัก ใจเขาสะดุ้ง รีบรับขี้ผึ้งยามา แล้วเรียกออกไปนอกประตู “หยวนชู นำร้อน”
สิ้นเสียง หยวนชูก็ยกน้ำร้อนเข้ามาพอดี