เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 รออีกหน่อยเถอะ
“ดื่มน้ำหน่อยนะ”
หลินโม่คล้ายจะเดาได้ว่าซูจิ่งฮ่าวต้องการอะไร จึงรินน้ำหนึ่งจอกเดินมาจากโต๊ะ ประคองด้านหลังลำคอของเขาแล้วโน้มตัวเข้าไปหาเล็กน้อย
ซูจิ่งฮ่าวอาศัยมือของเขาดื่มไปครึ่งจอก ส่ายหน้าเบา ๆ แล้วฟุบลงไปอย่างอ่อนระทวยอีกครั้ง
เครื่องนอนและผ้าห่มแพรบนตั่งนอนเปลี่ยนใหม่เอี่ยม อาบน้ำเสร็จสิ้น ฉลองพระองค์นอนก็เปลี่ยนเรียบร้อย ปรนนิบัติป้อนน้ำเสร็จแล้ว ซูจิ่งฮ่าวฟุบอยู่บนตั่งนอนพลางหายใจแผ่วช้า พักผ่อนอยู่นาน ในที่สุดถึงค่อยรู้สึกว่าตนเองเก็บครึ่งชีวิตที่เหลือกลับมาได้
“อาโม่——”
พอเขาอ้าปากพูด ถึงได้พบว่าลำคอแหบพร่า
หัวใจของหลินโม่เจ็บแปลบขึ้นมาเล็กน้อย ตระหนักได้ว่าตนเองรุนแรงเกินไปหน่อย จึงรีบปั้นยิ้มหวานเต็มใบหน้าแล้วโน้มเข้าไปหา “อาเฮ่าอยากได้อะไรหรือ”