กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ไม่ห่างกายแม้เพียงก้าว
นอกพระราชวัง ริมทุ่งเวิ้งว้าง
เงาร่างของหลินโม่หายลับไปนานแล้ว ซูจิ่งฮ่าวยังคงย่อตัวอยู่บนพื้น หิมะปลิวกระหน่ำเต็มฟ้าอย่างต่อเนื่อง ไม่นานก็ปกคลุมเสื้อคลุมสีดำของเขาด้วยสีขาวชั้นหนึ่ง
ด้านหลังซูจิ่งฮ่าว มีเงาร่างหนึ่งวิ่งโซเซมาแต่ไกล เป็นหยวนชู
“ฮ่องเต้! ฮ่องเต้!” หยวนชูหอบหายใจวิ่งมาถึงข้างกายเขา ปัดหิมะบนเสื้อคลุมออก แล้วรีบจะประคองเขาลุกขึ้น “ข้างนอกหนาว บ่าวจะพาท่านกลับวัง!”
“หลิงโม่ไปแล้ว” ซูจิ่งฮ่าวสะอื้นพลางย่อตัวอยู่กับพื้น ไม่ยอมลุกขึ้น ราวกับเด็กน้อยที่เสียใจสุดแสน