กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ความเศร้าแห่งการจากลา
ห้องทรงพระอักษร
วันนี้ซูจิ่งฮ่าวไม่มีใจจัดการราชกิจ
ตอนตื่นเช้าหลินโม่ไม่อยู่บนตั่งนอนแล้ว พอตื่นจากฝัน เขายื่นมือไปสัมผัสได้เพียงตั่งนุ่มที่ยังเหลือไออุ่น หัวใจพลันว่างเปล่า ราวกับปีนขึ้นยอดเขาสูง แล้วจู่ ๆ กลับเหยียบพลาดตกลงไป
ชั่วขณะหนึ่งเขาไร้ที่พึ่ง ไม่รู้ว่าวันเวลาหลังจากนี้จะทนผ่านไปได้อย่างไร
ตอนที่หลินโม่เดินเข้ามา ซูจิ่งฮ่าวกำลังเหม่อลอย พอเห็นเขาเข้าก็ชะงักงันไปครู่หนึ่ง จากนั้นปลายจมูกก็พลันแสบร้อน ขอบตาแดงก่ำ