กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ใช้งานเขาเสียแล้ว
หลินโม่ตกใจจนอ้าปากค้างแทบจะกลืนไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง “นาย...ใช้งานเขาแล้วเหรอเนี่ย”
หลิงไห่ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพลั้งปากตอบไปตามตรง “เปล่า ฉันใช้ไปตั้งแต่เมื่อบ่ายนี้แล้วต่างหาก”
ปากของหลินโม่หุบไม่ลง รู้สึกราวกับว่ากรามจะหลุดร่วงลงมา...
เรื่องพรรค์นี้...ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องบอกฉันเลยนี่นา...
เขาปรับอารมณ์อยู่พักใหญ่ ก่อนจะตบไหล่หลิงไห่อย่างมีความหมายลึกซึ้ง “วันหลังมีอะไรก็อย่าเที่ยวพูดออกไปหมดล่ะ อีกอย่าง วัยรุ่นจะมีความต้องการบ้างมันก็เป็นเรื่องปกติ แต่อย่าให้เสียงานเสียการ วันนี้ก็ล่าช้าไปแล้ว รีบไปได้แล้ว”
หลิงไห่ขานรับคำหนึ่ง หมุนตัวแล้วพุ่งทะยานจากไป หายลับเข้าไปในราตรีกาลอย่างรวดเร็ว