เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ยังมีสวัสดิการแบบนี้อีกหรือ?
ซูจิ่งฮ่าวได้ยินดังนั้นหัวใจก็กระตุกวูบ ตามมาด้วยความรู้สึกเสียดายและปวดใจอย่างที่สุด เขาหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหันไปทำหน้าขรึมใส่หยวนชู: “เจ้าทำอะไรของเจ้า? ดูสีหน้าของฉันไม่ออกหรือไง?”
หยวนชูผู้น่าสงสารตกใจจนคุกเข่าลงกับพื้น ตัวสั่นเทาเหมือนถูกลมพัด: “ฝ่า—ฝ่าบาท—คุณชายโม่เขา—เพิ่งโดนโบยไปไม่กี่ไม้ก็—ก็หมดสติไปแล้ว พ่ะย่ะค่ะ บ่าวไม่ทราบจริง ๆ—”
“เจ้าไม่ได้กำชับขันทีทางนั้นไว้หรือ?” ซูจิ่งฮ่าวถามเสียงเข้ม
“กำชับแล้วพ่ะย่ะค่ะ กำชับแล้ว! ลงมือก็ไม่ได้หนักเลย—” หยวนชูทั้งน้อยใจทั้งหวาดกลัว คุกเข่าสั่นระริกอยู่บนพื้น เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหลัง
หมอหลวงก้าวเข้ามาในจังหวะที่เหมาะสม: “ฝ่าบาท ให้กระหม่อมตรวจบาดแผลและใส่ยาให้คุณชายโม่ก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ”