กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ระบบเถื่อนอะไรกัน!
“เป็นความผิดของผมเอง ผมไม่ควรวางแผนใส่คุณ” ซูจิ่งฮ่าวลดน้ำเสียงให้อ่อนลง แฝงความน้อยใจอยู่หลายส่วน “แต่—แต่ผมไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว—คุณเอาแต่ปฏิเสธผม—”
หลินโม่ยังคงไม่พูดอะไร
“ยานั่น—ไม่มีพิษ ผมตรวจสอบแล้ว ต่อให้ผมทำร้ายตัวเองก็จะไม่ทำร้ายคุณ คุณเชื่อผมเถอะ” น้ำเสียงของซูจิ่งฮ่าวเริ่มสะอื้นเล็กน้อย “อย่าโกรธเลย”
หลินโม่ถอนหายใจยาว ท้ายที่สุดก็ไม่อาจตีหน้าเย็นชาต่อไปได้ เขาหันกลับไปลูบผมยาวที่สยายเต็มแผ่นหลังของซูจิ่งฮ่าว แล้วเอ่ยเสียงต่ำ “ให้เรียกหมอหลวงมาตรวจดูไหม”
ใบหน้าซูจิ่งฮ่าวแดงก่ำขึ้นในพริบตา “นี่—จะตรวจอย่างไร!”
หลินโม่ชะงักไป พลันนึกถึงครั้งก่อนที่ตำหนักราตรีนิรันดร์—