กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 24 เหล่าลิ่ว นายเก่งจริง ๆ
หลินโม่เม้มปาก แล้วรู้สึกว่าความคิดเล็ก ๆ ของตนไม่ควรค่าแก่การพูดถึง เขาก้มตาลงและส่ายหน้า “ไม่มีอะไร”
“ไม่อยากพูด?” ซูจิ่งฮ่าวลดเสียงต่ำลง “ในเมื่อนายไม่อยากพูดเอง ฉันก็คงต้องใช้วิธีการบางอย่าง”
หลินโม่เบิกตากว้าง วิธีการอะไรกัน?
ซูจิ่งฮ่าวยื่นมือมากดที่สายคาดเอวของเขา แล้วดึงเบา ๆ—
หลินโม่สะท้านไปทั้งตัว ใช้สองมือกดมือที่กำลังก่อกวนของซูจิ่งฮ่าวไว้ แล้วพูดอย่างร้อนรน “ฉันพูด ฉันพูด!”
“พูดสิ” ซูจิ่งฮ่าวหัวเราะเบา ๆ แล้วชักมือกลับ วางพาดบนไหล่เขาอย่างเกียจคร้าน
“ฉัน—ฉันไม่ชอบให้คนอื่นเรียกคุณว่านายท่าน” หลินโม่พึมพำ
แค่นี้?
แค่นี้เอง??